ZEMLJACI

"Zemljaci" su autorski projekt naših glumaca Srđana Radivojevića i Ivana Đorđevića koji su po motivima drame „Emigranti“ Slavomira Mrožeka, kreirali sasvim novi koncept, sa idejom da kao predstavnici jedne institucije kulture i kao dramski umetnici skrenu pažnju na aktuelna društveno-politička previranja i ratove u svetu koji su izazvali najveće migracije stanovništva u novijoj istoriji. Migracije su otkrile skriveno lice savremene Evrope koja pred golorukim ženama i decom podiže zidove i bodljikave žice. U osnovi ove ideje jeste izražavanje solidarnosti prema nevinim žrtvama globalne društveno-političke situacije i skretanje pažnje na Narodno pozorište „Sterija“ kao društveno odgovornu ustanovu kulture.

Glumci su najpre tragali za tekstom koji bi poslužio kao osnova za dalje teatarsko istraživanje sa polazišnom tačkom specifične teme kao što je emigrantski položaj čoveka u društvu koje se menja. Preispitujući položaj čoveka žrtve društvenih promena i sliku društva koje uzdrmano globalno političkom previranjima ne birajući jede sve pred sobom, dolaze do svojevrsnog polemisanja na temu mogu li baš svi iz migrantskih kolona poneti oreol nevine žrtve ili je među tim ljudima ipak moguće sresti i one kojima je poznata neka druga ideologija koja na drugi način povezuje sve te ljudske sudbine. Ima li među nevinima i „statista sa zadatkom“?

Na tragu takvog razmišljanja glumci se opredeljuju za tekst Slavomira Mrožeka „Emigranti“ sa ciljem da uđu u „polemiku“ sa odabranim dramskim materijalom. Iako je osnovno polazište bila ideja solidarnosti sa žrtvama, glumci su kroz novi proces rada na pomenutom tekstu sagledali i drugu stranu medalje.
U svojim poslednjim dramama kao što su Emigranti, Grbavac ili Pešice, Mrožek istančano analizira sudbine čoveka u okolnostima koje on sam nije stvorio, ni izabrao. U njima nalazi ne samo visprenu i inteligentnu kritiku društva, naravi i običaja, kako kaže Jovan Hristić, nego i jednu viziju čoveka koje Mrožeka sasvim sigurno svrstava među one pisce čije drame mogu biti istančana oruđa pomoću kojih možemo da prodremo i da razumemo neke od najskrivenijih tajni našeg života.
Glumci koriste postdramski postupak ulazeći u polemiku sa idejom pisca i koristeći elemente i tehnike impro-teatra ne ostaju do kraja verni izvornom dramskom tekstu, pa predstavu na gotovo svakom izvođenju otvaraju na drugi način i priču smeštenu u inostranstvu, u podrumu, u izbeglištvu, gde dva prijatelja žive i dele uglavnom teške trenutke od kojih je satkan takav život, pričaju iz drugog ugla. Da li su intelektualac i fizički radnik samo politički emigrant i gastarbajter ili su dva uobičajena modela “bekstva u nepoznato” maska nečeg drugog, pitanje je koje ovu poznatu priču zagreva do temperature usijanja.
Mrožek je napustio rodnu Poljsku 1963. godine u neku vrstu poluemigracije u Italiji, pošto je produžavao poljski pasoš i nije ulazio u otvoreni sukob sa komunističkim vlastima u domovini, sve do 1968. godine i sovjetske okupacije Čehoslovačke.
Tada je protest protiv učešća Poljske i vojnika Varšavskog pakta u okupaciji Čehoslovačke objavio u francuskoj štampi, a isto tako je javno kritikovao uvođenje vanrednog stanja u Poljskoj 1981. godine. U emigraciji je proveo decenije - u Francuskoj, SAD, Nemačkoj, Italiji i Meksiku da bi se u Poljsku vratio 1996. godine, u Krakov, željan da učestvuje u razvoju mlade poljske demokratije i zemlje koja, kako je govorio, mnogo obećava. Mrožekove drame izvode pozorišta na celom svetu, a kao najvažnije u njegovom književnom delu izdvajaju se "Tango", "Ljubav na Krimu", "Emigranti" i "Udovice".
Mrožek je i nosilac Legije časti za doprinos razvoju francuske književnosti, a u Amsterdamu, Krakovu i Stokholmu su organizovani i Mrožekovi festivali.

 

 

Četvrtak, 15. jun 2017. god. u 20h.

CENA KARTE: 150din.

 

 

 

 
Danas je utorak, 27. jun 2017.

Online status

Imamo 16 gostiju na mreži